UYKUSUZ GECELER ORATORYO

ERKEK:

Birinci Dünya savaşı bulmuştu sonunu,

Şaşırmıştı Avrupa kendi yolunu.

KIZ :

Fakat tanımıyordu Türk’ün oğlunu.

Donanmayla İzmir’e geldiği zaman,

KORO : Gözünü kırpmadı plan yaptı Ata’m.

ERKEK :

Düşman olmaz hayal kuruyor,

Anadolu’mu paylaşmak istiyordu.

KIZ :

Türk Milleti ise cesur,bekliyordu.

Güvenirken silaha çıldırmış düşman,

KORO : Mumlar bitti ama yine çalıştı Ata’m.

ERKEK:

Düşman olmuş batılının maşası

Unutmuş mu Fatih’i,Alparslan’ı?

KIZ :

Bilmiyor mu Türk’ün kalbinde yananı,

İsterken O,koparmayı candan,

KORO: Sabahlara kadar ayaktaydı Ata’m.

ERKEK:

Yurdum paramparça,her tarafta düşman,

Silahım süngü olsa ,ekmeğim yavan,

KIZ :

Yine de eser rüzgarım , ah ne yaman

Sarılmışken çevrem doğudan,batıdan,

KORO : Mavi gözlerini hiç yummadı, sabaha dek Ata’m.

ERKEK:

Tutmuş düşman Kocatepe’yi dört yandan

Mehmetçik öldü,vatan kaldı yaşayan.

KIZ :

Bu gün Türkiye’m hediyedir O’ndan

Zor durumdayken millet,Allah’a tapan,

KORO : Uyku nedir bilmedi,düşündü hep Ata’m.

ERKEK:

İtalyan’ı,Fransız’ı ve Yunan’ı,

Tanıdı,kendini ateşe atanı,

KIZ :

Vatan için toprak altına yatanı

Unutmuşken bunu karşıdaki düşman

KORO : Dinlenmeden çare aradı Ata’m.

ERKEK :

Bir on Kasım sabahı güneş doğmadan

Yüce milletin matemi son bulmadan,

KIZ :

Dokuzu beş geçe durdu yelkovan.

Ebedi uykusuna dalarken Ata’m

KORO : Uyuyabilir mi hiç yas tutan vatan?

ERKEK :

Çalıyor acı acı bu gün sirenler,

Ağlıyor dünya yüzündeki tüm Türkler.

KIZ :

Neler kazandırdı ,O ,bizlere neler,

Ne yaşlar dindi , ne matem sona erdi,

KIZ VE ERKEK :

Ama kalbimizde hep,

KORO : ATA’M ÖLMEDİ